
Vandaag las ik een onderzoek van ING waaruit blijkt dat bijna drie op de tien ondernemers zich regelmatig zorgen maken over de financiële gezondheid van hun bedrijf. Stijgende kosten en onzekerheid over de toekomst zorgen ervoor dat ondernemers investeringen uitstellen en voorzichtiger worden met hun plannen.
Die onzekerheid herken ik. Niet alleen vanuit mijn werk als zelfstandig ondernemer, maar vooral vanuit een periode waarin ik zelf begon te twijfelen aan de toekomst die ik voor ogen had.
Tijdens de coronaperiode werden sportscholen gesloten en raakte ik als personal trainer beperkt in mijn mogelijkheden om mijn werk uit te voeren. Maar wat mij persoonlijk het meest raakte, was dat ik de toekomst die ik voor mezelf had bedacht, zag verdwijnen. Ik had plannen, verwachtingen en ideeën over hoe ik verder wilde met mijn onderneming. Ineens waren veel van die mogelijkheden er niet meer.
Het voelde alsof ik tegen een muur werd gedrukt. Je wilt vooruit, maar de mogelijkheden om zelf keuzes te maken worden steeds kleiner. En hoe lang die situatie zou duren, wist niemand.
Wanneer je begint te twijfelen aan je eigen toekomst
De onzekerheid over de duur van de situatie begon uiteindelijk ook iets met mij als mens te doen. Waar ik eerder wist wat ik wilde met mijn onderneming, ontstond er twijfel. Niet alleen over de komende maanden, maar zelfs over de vraag of ik mijn onderneming nog wel wilde voortzetten.
Dat was voor mij een ingrijpende gedachte. Ik had jarenlang gewerkt aan iets waar ik met plezier mijn tijd en energie in stak. En nu overwoog ik om daarmee te stoppen, terwijl de omstandigheden die deze twijfel veroorzaakten grotendeels buiten mijn invloed lagen.
Ik denk dat juist daarin de persoonlijke kant van onzekerheid zichtbaar wordt. Het kan je op een punt brengen waarop je niet alleen twijfelt aan de omstandigheden, maar ook aan keuzes waar je eerder volledig achter stond.
Uiteindelijk heb ik mezelf de vraag gesteld waar ik gelukkig van werd. Het antwoord was dat ik verder wilde met mijn onderneming. Dat was een keuze die ik zelf kon maken, ook al waren daarmee niet alle onzekerheden verdwenen.
Wat betekent het wanneer iemand naast je blijft staan?
Wanneer ik vandaag lees dat ondernemers zich zorgen maken over hun financiële toekomst, denk ik daarom niet alleen aan de cijfers uit het onderzoek. Ik weet hoe onzekerheid kan doorwerken in de manier waarop je naar je eigen toekomst kijkt.
Dat heeft ook betekenis voor mijn werk als personal trainer. Iemand die bij mij komt trainen, heeft een leven dat verdergaat buiten onze afspraken. Soms verloopt dat leven zoals verwacht. Soms ontstaan er omstandigheden die veel invloed hebben op de mogelijkheden en keuzes van die persoon.
Ik weet uit eigen ervaring dat je in zo’n periode kunt gaan twijfelen aan iets wat eerder heel vanzelfsprekend voelde. En dat je niet altijd direct weet welke keuze je wilt maken.
Als personal trainer kan ik de omstandigheden van een ondernemer niet veranderen. Ik kan geen financiële zekerheid bieden en ik kan evenmin beslissen welke toekomst voor iemand de juiste is. Maar ik kan wel aanwezig blijven wanneer iemand een moeilijke periode doormaakt.
Juist dat geeft de woorden “Je hebt het gevecht lang genoeg alleen gevoerd.” betekenis.
Een personal trainer kan iemand zijn op wie je kunt terugvallen. Iemand met wie je regelmatig contact hebt, die je leert kennen en die er ook is wanneer je leven anders verloopt dan je had verwacht.
Voor mij is dat een waardevol onderdeel van een langdurige samenwerking. Juist omdat ik weet hoe het voelt wanneer je mogelijkheden steeds verder worden beperkt en je begint te twijfelen aan de toekomst die je voor ogen had.
Ik ben uiteindelijk doorgegaan met mijn onderneming. Daar ben ik gelukkig mee. Maar ik ben niet vergeten dat ik in die periode serieus heb overwogen om een andere keuze te maken.
En wanneer ik nu een ondernemer ontmoet die met onzekerheid te maken heeft, weet ik in ieder geval één ding uit eigen ervaring: achter een zakelijke beslissing kan een heel persoonlijk gevecht schuilgaan.
