
Er zijn momenten waarop je merkt dat iets is veranderd. Activiteiten waar je vroeger naar uitkeek, voelen ineens als verplichtingen. Je hebt minder zin om mensen te ontmoeten, om te sporten of om plannen te maken. Misschien doe je nog steeds wat je altijd deed, maar het plezier dat je daarbij ervoer, lijkt verdwenen.
Soms weet je precies wanneer dat begon. Na een relatiebreuk, het overlijden van een dierbare, langdurige stress of een ingrijpende verandering in je leven. Maar het kan ook gebeuren zonder dat je direct een oorzaak kunt aanwijzen. Je functioneert, je komt je verplichtingen na en ondertussen vraag je jezelf af waar je enthousiasme gebleven is.
Wat doe je wanneer je nergens meer zin in hebt? Moet je wachten totdat het plezier vanzelf terugkomt? Of kun je zelf iets veranderen, zelfs wanneer de motivatie ontbreekt? Wetenschappelijk onderzoek naar fysieke beweging, menselijke verbinding, motivatie en verlies biedt interessante inzichten.
Waarom heb je nergens meer zin in?
Wanneer je nergens meer zin in hebt, kunnen daar verschillende oorzaken voor bestaan. Lichamelijke vermoeidheid, langdurige stress, emotionele uitputting en ingrijpende gebeurtenissen kunnen invloed hebben op je belangstelling voor dagelijkse activiteiten.
Wetenschappers gebruiken het begrip anhedonie wanneer iemand minder plezier of belangstelling ervaart bij activiteiten die eerder prettig waren. Dat is niet hetzelfde als tijdelijk geen motivatie hebben. Het kan onder andere voorkomen bij depressie, maar niet iedereen die minder plezier ervaart, is depressief.
Ik vind het daarom belangrijk om niet onmiddellijk te zoeken naar manieren om jezelf opnieuw te motiveren. Eerst moet duidelijk worden wat er veranderd is. Ben je uitgeput, mis je iemand, ontbreekt er betekenis in je dagelijkse bezigheden of heb je simpelweg lange tijd weinig aandacht besteed aan wat je zelf prettig vindt?
Kan bewegen helpen wanneer je nergens zin in hebt?
Ja. Wetenschappelijk onderzoek laat zien dat fysieke beweging depressieve klachten kan verminderen. Wandelen, hardlopen, yoga en krachttraining behoren tot de onderzochte activiteiten die gemiddeld gunstige resultaten laten zien.
In 2024 publiceerde het British Medical Journal een analyse van 218 onderzoeken met ruim 14.000 deelnemers. Daaruit bleek dat verschillende vormen van beweging kunnen bijdragen aan het verminderen van depressieve klachten. De onderzoekers vonden onder andere positieve effecten bij wandelen, hardlopen en krachttraining.
Dat betekent niet dat iedere wandeling onmiddellijk plezier oplevert. Ook betekent het niet dat sporten automatisch de oorzaak van je verminderde motivatie wegneemt. Maar het laat wel zien dat lichamelijke activiteit invloed kan hebben op hoe iemand zich psychisch voelt.
Als personal trainer vind ik dat een belangrijk gegeven. Wanneer je nergens zin in hebt, kan zelfs het idee van een volledige training te veel zijn. Toch hoeft bewegen niet te beginnen met een intensieve sportsessie. Een wandeling, een korte krachttraining of een vast beweegmoment kan al een eerste stap zijn.
Binnen mijn één-op-één personal training kijk ik daarom niet uitsluitend naar hoeveel iemand kan tillen of hoe zijn conditie zich ontwikkelt. Ook de belastbaarheid, het herstel en de omstandigheden buiten de training zijn relevant om te bepalen welke fysieke inspanning op dat moment passend is.
Waarom is verbinding met andere mensen belangrijk voor je welzijn?
Menselijk contact hangt samen met een groter gevoel van geluk en minder eenzaamheid. Dat blijkt onder andere uit onderzoek van de Vrije Universiteit Amsterdam, gepubliceerd op 9 oktober 2026.
Onderzoekers volgden 447 Nederlanders gedurende twee weken. Op dagen waarop deelnemers spontane gesprekjes voerden, voelden zij zich gemiddeld gelukkiger, minder eenzaam en meer verbonden met anderen dan op dagen zonder zulke gesprekken.
Het onderzoek bewijst niet dat een gesprek rechtstreeks meer geluk veroorzaakt. Wel laat het zien dat zelfs kleine sociale ontmoetingen samenhangen met hoe mensen hun welzijn ervaren.
Wanneer je nergens zin in hebt, kan contact met anderen juist iets zijn waar je tegenop ziet. Misschien wil je geen uitgebreide gesprekken voeren of heb je geen behoefte aan drukke sociale activiteiten. Maar verbinding hoeft niet ingewikkeld te zijn. Samen wandelen, met iemand sporten of een kop koffie drinken kan al een moment van contact opleveren.
Ik zie hierin een belangrijk verband tussen fysieke training en menselijke verbinding. Samen bewegen biedt niet alleen gelegenheid om lichamelijk actief te zijn, maar ook om tijd met iemand door te brengen. Soms kan juist die combinatie helpen om opnieuw iets positiefs te ervaren.
Moet je wachten totdat je weer motivatie voelt?
Nee. Onderzoek naar gedragsactivatie laat zien dat het bewust ondernemen van betekenisvolle activiteiten kan bijdragen aan het verminderen van depressieve klachten, ook wanneer de motivatie aanvankelijk ontbreekt.
In juli 2026 verscheen een grote meta-analyse van 105 onderzoeken met bijna 14.000 deelnemers. Daaruit bleek dat gedragsactivatie een effectieve psychologische behandeling voor depressie is.
Bij gedragsactivatie wordt onderzocht welke activiteiten waardevol zijn en hoe iemand deze geleidelijk opnieuw kan uitvoeren. De gedachte daarachter is dat motivatie niet altijd vooraf hoeft te gaan aan handelen. Soms kan het ondernemen van een activiteit juist bijdragen aan een verandering in stemming of betrokkenheid.
Een aanvullend onderzoek, gepubliceerd op 10 november 2026, vond eveneens gunstige resultaten van gedragsactivatie bij volwassenen met depressie.
Ik vind dit een interessant inzicht, omdat we vaak verwachten dat we eerst ergens zin in moeten hebben voordat we iets ondernemen. We wachten op motivatie om te sporten, vrienden te ontmoeten of iets nieuws te proberen.
Maar wat gebeurt er wanneer die motivatie voorlopig niet komt? Misschien hoef je niet altijd te wachten totdat je weer zin krijgt. Misschien kun je beginnen met iets kleins, zonder vooraf te verwachten dat het onmiddellijk plezier oplevert.
Waarom verloopt herstel na verlies niet in een rechte lijn?
Na een ingrijpend verlies kunnen gevoelens, gewoontes en verwachtingen veranderen. Het verdriet kan op sommige momenten sterk aanwezig zijn, terwijl je op andere momenten bezig bent met werk, praktische zaken of nieuwe ervaringen.
De Nederlandse onderzoekers Margaret Stroebe en Henk Schut ontwikkelden het Dual Process Model voor rouw. Daarin beschrijven zij hoe mensen afwisselend aandacht besteden aan hun verlies en aan het opnieuw vormgeven van hun dagelijks leven.
Het oorspronkelijke model richt zich op rouw na overlijden. Het biedt geen universele verklaring voor iedere vorm van verlies, maar maakt wel duidelijk dat verwerking niet voortdurend in dezelfde richting verloopt.
Je kunt een goede dag hebben en de volgende dag opnieuw verdriet ervaren. Je kunt genieten van een activiteit en tegelijkertijd iemand missen. Het ene gevoel sluit het andere niet uit.
Ik vind dat een belangrijk inzicht, omdat we herstel vaak beoordelen aan de hand van vooruitgang. We verwachten dat iedere week iets gemakkelijker wordt dan de vorige. Maar bij verlies kunnen moeilijke en positieve ervaringen naast elkaar blijven bestaan en gaat vooruitgang de ene keer dan ook vloeiender dan de andere keer.
Hoe kun je opnieuw plezier ervaren in het dagelijks leven?
Onderzoek ondersteunt verschillende mogelijkheden om aan psychisch welzijn te werken. Fysieke training kan depressieve klachten verminderen, sociale verbinding hangt samen met welzijn en gedragsactivatie kan helpen om betekenisvolle activiteiten opnieuw onderdeel te maken van het dagelijks leven.
Daaruit volgt geen vast stappenplan waarmee iedereen zijn plezier terugkrijgt. Wel ontstaat een andere manier om naar motivatie te kijken. Je hoeft niet iedere activiteit te beoordelen op hoeveel zin je vooraf hebt of hoeveel plezier je achteraf onmiddellijk ervaart.
Misschien begin je met een wandeling. Misschien spreek je iemand die je al een tijd niet hebt gezien. Of misschien pak je een activiteit op waar je vroeger graag tijd aan besteedde, zonder dat je verwacht dat alles direct weer hetzelfde voelt.
Als personal trainer in Zwolle kan ik daarin helpen door fysieke training opnieuw structuur te geven en de belasting af te stemmen op wat iemand aankan. Maar ik kan met training geen verlies ongedaan maken of iedere oorzaak van emotionele uitputting oplossen. Wanneer het verlies van plezier langdurig aanhoudt en je dagelijks functioneren beïnvloedt, is het verstandig om ook met je huisarts te bespreken wat er speelt.
Wat als de vonk niet verdwenen is, maar je haar alleen niet meer voelt?
Misschien is dat uiteindelijk de belangrijkste vraag. Niet hoe je jezelf kunt dwingen om opnieuw enthousiast te worden, maar hoe je weer ruimte kunt maken voor ervaringen die iets met je doen.
Je kunt bewegen zonder dat je vooraf zin hebt om te sporten. Je kunt contact zoeken zonder behoefte te hebben aan een druk sociaal leven. En je kunt na een verlies opnieuw plezier ervaren, terwijl het gemis nog steeds aanwezig is.
Ik kijk naar gezondheid vanuit fysieke training, voeding en ritme, mentale helderheid en spirituele verdieping. Niet omdat iedere ervaring met dezelfde aanpak kan worden opgelost, maar omdat wat je lichamelijk doet, hoe je leeft, wat je denkt en wat je belangrijk vindt met elkaar verbonden zijn.
Misschien hoef je niet terug naar het leven waarin je vroeger zoveel plezier ervoer. Misschien is juist de vraag wat je vandaag opnieuw betekenis kan geven.
Want wanneer je nergens meer zin in hebt, hoeft dat niet te betekenen dat er niets meer bestaat waarvan je kunt genieten. Het kan ook betekenen dat je nog niet hebt ontdekt waar je op dit moment opnieuw plezier in kunt vinden.
