Elke bewuste keuze is een goede keuze voor het moment

Elke bewuste keuze is een goede keuze voor het moment

Elke bewuste keuze is een goede keuze voor het moment

Kranten

Mijn moeder zei jaren geleden iets tegen mij wat ik nog steeds regelmatig in mijn hoofd hoor:

“Elke bewuste keuze is een goede keuze voor het moment.”

Het was tijdens de financiële crisis. Ik kwam op het punt dat ik mijn eigen sportstudio moest sluiten. Een plek die ik zelf had opgebouwd en waar ik ooit met een totaal andere verwachting aan was begonnen.

Openen was ooit een bewuste keuze geweest.

Nu moest ik bewust kiezen om los te laten.

Juist daar kregen de woorden van mijn moeder betekenis. Niet alles wat je bewust kiest, hoeft voor altijd bij je te blijven. Soms zit ontwikkeling juist in het moment waarop je durft los te laten wat eerder nog volledig klopte.

Een bewuste keuze moet voor mij ook goed voelen

Voor mij zit alles in het woord bewust.

Natuurlijk kijk ik naar wat ik weet, wat ik zie en wat ik kan overzien. Maar uiteindelijk moet een keuze ook goed voelen. Ik kan rationeel genoeg redenen bedenken om ergens mee door te gaan. Ik kan mezelf uitleggen hoeveel tijd ik ergens al in heb gestoken of waarom het zonde zou zijn om van richting te veranderen.

Maar als het niet meer klopt, voel ik dat ook.

Dat betekent niet automatisch dat loslaten gemakkelijk wordt. Je kunt heel goed weten dat iets de juiste keuze is en tegelijkertijd moeite hebben met hetgeen wat je achterlaat.

Misschien is dat juist waarom die uitspraak mij altijd is bijgebleven.

Een bewuste keuze maakt het verleden niet verkeerd. Je kiest opnieuw vanuit het moment waarin je nu staat.

Tijdens corona moest ik opnieuw bewuste keuzes maken

Jaren later kwam corona en werd ik opnieuw geconfronteerd met verandering. Doorgaan zoals ik gewend was, kon ineens niet meer.

Dus ging ik ontwikkelen. Andere mogelijkheden onderzoeken. Dingen proberen. Aanpassen. Loslaten wat niet meer werkte en verdergaan met wat wel werkte.

Wat begon omdat de omstandigheden daarom vroegen, heeft uiteindelijk iets in mij aangezet wat nooit meer is gestopt. Inmiddels ben ik zes jaar verder. En ik ben nog steeds aan het ontwikkelen.

“Ben je nou nog steeds aan het ontwikkelen?”

Die vraag krijg ik weleens.

Ja.

Ik begrijp ook waar die vraag vandaan komt. We zijn gewend om ergens naartoe te werken. Je begint met iets, ontwikkelt het, maakt het af en dan staat er een eindproduct.

Maar zo ervaar ik mijn werk niet.

Mister Bewustzijn staat er. De archetypen staan er. De Gezondheidsrituelen bestaan.

Dat betekent alleen niet dat ik mezelf verplicht om ze vanaf vandaag nooit meer te veranderen. Wat vandaag klopt, mag vandaag kloppen. En wanneer ik over een jaar ontdek dat iets beter kan, anders moet of simpelweg niet meer goed voelt, wil ik ook de vrijheid hebben om dat los te laten.

Ontwikkelen betekent voor mij ook loslaten

Dat gedeelte wordt volgens mij nog weleens vergeten.

Ontwikkeling klinkt mooi zolang het betekent dat er iets bijkomt. Meer kennis. Meer ervaring. Nieuwe ideeën. Nieuwe mogelijkheden. Maar ontwikkelen betekent soms juist dat er iets weg moet.

Een overtuiging die niet meer past. Een plan waarvan je ooit zeker was. Een onderdeel waaraan je veel tijd hebt besteed. Een beeld van hoe iets uiteindelijk moest worden.

Dat kan lastig zijn, juist omdat je er ooit bewust voor hebt gekozen. Maar daar helpen de woorden van mijn moeder mij nog steeds bij. De keuze van toen hoeft niet fout te zijn om vandaag een andere keuze te mogen maken.

Ik hoef niet vast te blijven houden aan een eerdere versie

Ik ben zelf veranderd sinds ik mijn sportstudio moest sluiten. Ik ben veranderd sinds corona. En ik zal de komende jaren waarschijnlijk opnieuw veranderen. Het zou dan ook vreemd zijn wanneer alles wat ik ontwikkel verplicht hetzelfde moet blijven.

Daarom kijk ik vandaag opnieuw naar Mister Bewustzijn. Naar de archetypen. Naar de Gezondheidsrituelen. Ik bouw, verander, schrap, voeg toe en kijk opnieuw naar wat er staat.

Niet omdat niets ooit goed genoeg is. Maar omdat ontwikkeling voor mij bij vooruitgang hoort. En vooruitgang vraagt soms dat je iets nieuws maakt, maar soms ook dat je iets durft los te laten.

Dus wanneer iemand mij vraagt:

“Ben je nou nog steeds aan het ontwikkelen?”

Ja.

En ik hoop dat ik over vijf jaar nog steeds hetzelfde antwoord geef. Niet omdat het nooit af is, maar omdat ik mezelf niet wil vastzetten in iets wat ooit de juiste keuze was.

Mijn moeder verwoordde dat jaren geleden eigenlijk heel eenvoudig:

“Elke bewuste keuze is een goede keuze voor het moment.”

Die woorden kloppen voor mij vandaag nog steeds.